شمشير ذوالفقار چیست و چه شکلی است

شمشير ذوالفقار چیست و چه شکلی است

شمشير ذوالفقار چیست و چه شکلی است

تاريخچه و پيدايش شمشير ذوالفقار:

برخى به خطا تصور مى‏ كنند كه «ذوالفقار»؛ يعنى، شمشيرى كه دو تيغه دارد و بر همين اساس، در نقاشى‏ ها و حتى فيلم ‏ها، آن را دو تيغه نشان مى‏ دهند!

«ذوالفقار»؛ يعنى چيزى كه داراى مهره‏ ها و شيارها و حفره‏ ها است.

«فقار» جمع فَقره (مهره‏ هاى كمر) و «فُقره» (شيارها و حفره ‏ها) است.

شمشير «مُفقَّر» يعنى، شمشيرى كه شيارهاى باريك و با عمقى اندك يا حفره ‏هايى در وسط تيغه دارد.

شيارها از وسط تيغه، به سمت بيرون كشيده شده است. به شمشير امام على (ع) ذوالفقار مى ‏گفتند؛ چون روى تيغه‏ ى آن حفره‏ هايى (گودى‏ ها) كوچك و زيبايى، جهت تزیین داشت.

لسان العرب، ج 10، ص 300؛ تاج العروس، ج 7، ص 356 – 357. ماده‏ى فقر؛ ربيع الأبرار، زمخشرى، ج 3، ص 315

روايت امام صادق(ع) درباره شمشير ذوالفقار:

در روايتى منسوب به امام صادق(ع) آمده است كه:

«ذوالفقار بدين جهت اين نام گرفت كه در وسط تيغه در طول آن، شيارى بود كه آن را به مهره‏ هاى كمر تشبيه كرده بودند»،

علل الشرايع، ج 1، ص 160؛
مناقب، ج 3، ص 340

 هم چنين از آن حضرت نقل شده است:

«بدان علّت به شمشير حضرت على(ع)، ذوالفقار مى‏ گفتند كه آن را بر هر كس مى‏ زد، در دنيا از زندگى و در آخرت از بهشت محروم مى ‏شد»

مناقب آل ابى طالب، ج 3، ص 339

شیخ صدوق درباره شمشير ذوالفقار می فرمایند:

ذوالفقار شمشيرى بود كه پيامبر(ص) به امام على(ع) داد و بدين جهت اين نام گرفت كه در پشت آن مهره ‏هايى چون مهره‏ هاى كمر انسان بود، يا بدين جهت كه كمر كافران را قطع مى‏ كرد.

ذوالفقار از آن چه كسى بود و چگونه به على(ع) رسيد؟

در پيكار بدر (سال دوم هجرى) عاص بن منبه و پدر و عميش – كه از سران شرك بودند كشته شدند.

حضرت على(ع) عاص بن منبه را كشت و شمشير او (ذوالفقار) را به پيامبر(ص) داد. سال بعد در جنگ احد، وقتى از شدت جنگ

شمشير آن حضرت شكست و از پيامبر(ص) شمشير خواست، آن حضرت ذوالفقار را در گرماگرم پيكار احد به امام على(ع) داد و او شجاعانه

از پيامبر دفاع كرد و دشمن را عقب راند. در اين هنگام ندايى شنيده شد كه مى‏ گفت: لا فتى الا علىّ لا سيف الاّ ذوالفقار

پيامبر(ص) فرمود: اين صداى جبرئيل است،

سيره‏ى ابن هشام، غزوه‏ى احد، ج 30، ص 106؛ تاريخ طبرى، ج 3، ص 177؛ 1846؛ علل الشرايع، جزء 1، ص 7؛ شرح الأخبار، ج 2، ص 381 و…)

شمشير ذوالفقار سرانجام چه شد؟

بنابر منابع شيعه، «ذوالفقار»، بعد از پيامبر(ص) به امام(ع) رسيد و از آن حضرت به امام حسن(ع) و سپس به حسين(ع)

تا آخر امامان و اكنون ذوالفقار نزد حضرت مهدى(عج) است.

شيعيان، امام را به چند نشانه مى ‏شناختند كه از آن جمله ذوالفقار بود. آن را نزد هر كس مى‏ يافتند كه با نشانه ‏هاى ديگر همراه بود،

او را به امامت مى‏ پذيرفتند. از امام صادق و امام رضا(ع) رواياتى نقل است كه سلاح (ذوالفقار وزره)،

از جمله نشانه‏ هاى امامت است و در زمان ايشان نزد آنان بود؛

من لا يحضره الفقيه، ج 4، ص 418 419؛ خصال صدوق، جزء 2، ص 8 527؛ مناقب ابن شهر آشوب، ج‏1، ص 312؛

الثاقب فى المناقب، ص 416 420؛ احمد بن محمد بن حنبل، كتاب العلل و معرفة الرجال، ص 73 74) و…)

 



انشا الله بتونیم سرباز خوبی برای امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) باشیم -------------------------------------------------- ما زخم خورده ی پهلوی مادرمان حضرت زهرا (س) هستیم .


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پنج × 4 =