تفسیر زیارت جامعه کبیره

شرح زیارت جامعه کبیره جلسه نوزدهم

داستان های امام زمان(عج)-بیت ظهور

شرح زیارت جامعه کبیره

جلسه نوزدهم

8-و قادَةَ الْاُمَمِ،وَ اَوْلِیآءَ النِّعَمِ
“سلام بر شما ….. که پیشوایان امّت ها و صاحبان نعمت ها هستید.”

اهل بیت اطهار(ع) مظاهر ولایت مطلقه خداوند
“…کُلُّ قَدْ عَلِمَ صَلاتَهُ وَ تَسْبِیحَهُ…”(1)  هرچه درعالم هست و کلمه«شیء»برآن اطلاق می شود،تسبیح و تحمید خدا می کند وعجیب این که عالمِ به صلاة و تسبیحشان نیزهستند ودرعالم خودشان می دانند به کجا می خواهند بروند وچگونه باید بروند وازچه راهی باید طی مسیر کنند.از نظر ما،عالم یک دانه گندم در دل خاک،تاریک است؛اما از دیدگاه خودش،روشن است و راه خود را تشخیص می دهد و درپرتو نور هدایت خالقش،در حرکت است.

هرچیزی درعالم آفرینش هدایت شده است ومقام ولایتاست که تمام این امور را حرکت می دهد و تدبیرمی کند؛نیروی قاهری که نطفه را در رحم مادر حرکت می دهد و صورتگری می کند،دانه گندم را می رویاند،زنبورعسل را آموزش می دهد که چگونه اتّخاذِ لانه کند و از نباتات عسل بسازد و آن تشکیلات عجیب و حیرت انگیز را به وجود آورد.

این ها همه امّتی هستند ومسیر ومقصد و امامی دارند.براساس ادّله عقلی و نقلی،اهل بیت اطهار(ع) مظاهر ولایت مطلقه حضرت رب العالمین هستند و قادة الاممند.

خضوع امام(ع)در مقابل تقدیر خداوند متعال حضرت امام حسن عسکری(ع)در زندان خلیفه عباسی بودند.جمعی نزد صالح بن وصیف(زندانبان امام(ع)) آمدند و گفتند:چرا بر این زندانی سخت نمی گیری؟
گفت:من دو نفر از رذل ترین و شرورترین افراد را بر او گماشتم تا سخت گیرند اما چند روز بیشتر نگذشت که اهل نماز وعبادت شدند.آن دو نفر را آوردند و گفتند:ما شما را مأمور کردیم آن زندانی را آزار دهید.گفتند:ما چه می توانیم بکنیم درباره کسی که دائماً درحال ذکر و تسبیح خداست.وقتی به ما نگاه می کندبدن ما می لرزد،
آن چنان که اختیار از دست می دهیم و از خودبیخود می شویم.

این گوشه ای از تسلّطشان بر ارواح آدمیان است که به هنگام اقتضاء،آن را بروز می دهند و با یک نگاه
کوتاه،از رذل ترین افراد،انسانی الهی می سازند.

آخرالامر امام را از صالح بن وصیف گرفته و به مردی خبیث به نام نحریر دادند.او پس از کسب اجازه از خلیفه،امام(ع) را میان بِرْکَة السِّباع(یعنی جایگاه درندگان)بردند تا حضرت را بدرند واز بین ببرند.پس از یک شبانه روز دیدند،امام (ع)مشغول نمازهستند ودرندگان گرداگرد حضرت حلقه زده و پوزه بر خاک نهاده اند.خلیفه دستور داد،تا خبر بین مردم شایع نشده،امام را بااحترام از برکه بیرون بیاورند و بنابر نقلی مرد خبیث را در میان برکه انداختند وحیوانات او را دریدند وبه سزایش رساندند.

منبع
1-سوره نور آیه 41

آیت الله سید محمد ضیاء آبادی

نوشته‌های مرتبط

شرح زیارت جامعه کبیره جلسه پنجاه و ششم

Montazer

شرح زیارت جامعه کبیره جلسه بیست و دوم

Montazer

تفسیر زیارت جامعه کبیره جلسه چهل و هشتم

Montazer
بسیار خوش حال می شویم تا با ارسال نظرات ارزشمند خود مجموعه بیت ظهور را در تولید محتوای بهتر یاری نمایید.

هیچ نظری وجود ندارد