تفسیر زیارت جامعه کبیره

شرح زیارت جامعه کبیره جلسه بیست و پنجم

داستان های امام زمان(عج)-بیت ظهور

شرح زیارت جامعه کبیره

جلسه بیست و پنجم

11-وعَناصِرَ الْاَبْرارِ وَدَعائِمَ الْاَخْیارِ،وَساسَةَ الْعِبادِ وَاَرْکانَ الْبِلاد
ِ
“سلام برشما…که اصول نیکان و استوانه های خوبان و زمامداران بندگان و پایه و ارکان شهرها هستید.”

معنای لغوی وَدَعائِمَ الْاَخْیارِ
دعائم جمع دِعامه است و دعامه یعنی ستون و تکیه گاه که چیزی را از سقوط و افتادن نگه می دارد.اخیار جمع خیّر است و خیّر هم به معنای نیکوکار است؛متنهی ،فرق میان ابرار و اخیار شاید این باشد که ابرار نیکوکارانی هستند که صفات فاضله دروجودشان رسوخ کرده و ملکه شده است،ولی اخیار نیکوکارانی هستند که که هنوز صفات فاضله در وجودشان رسوخ پیدا نکرده و به حدّ ملکه بودن نرسیده است و ممکن است و درعین نیکوکاری،مبتلا به بعضی از اخلاق رذیله ازقبیل بخل،حسد،کینه توزی، و خودبرتربینی باشند.

تفاوت ابرار و اخیار
تمام ابرار اخیار نیز هستند اما اخیار ابرار نیستند.ابرار چنان اوج گرفته اند که جانشان تجلّی گاه نور امام(ع)گشته و شعاعی از خورشید ولایت درفضای قلبشان تابیده است ولی گروه اخیار اگرچه به آن حد نرسیده اند،اما در همان خیر بودنشان،ستون و تکیه گاهشان امام(ع)است.

بنابراین امام (ع) نسبت به ابرار عنصر است و نسبت به اخیار دعامه و تکیه گاه و پشتوانه است.

مقام والای ابرار
گروه ابرار آن چنان بزرگند و باعظمت که خداوند در سوره هل اتی،اهل بیت عصمت(ع)را باعنوان ابرار معرفی فرموده و به بیان شمّه ای از زندگی شکوهمند آن ها در بهشت برین پرداخته است:” إِنَّ الْأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ کَأْسٍ کانَ مِزاجُها کافُوراً،عَيْناً يَشْرَبُ بِها عِبادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَها تَفْجيراً(1)؛تا می رسد به اینجا:
“فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِکَ الْيَوْمِ وَ لَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَ سُرُوراً.خداوند آن ها را از شر آن روز(روز قیامت)نگهداری می کند و درحالی که شاداب و خوشحال و شادمانند،از آن ها استقبال می کند.(2)

تعبیر«لقّاهم»که به معنای استقبال است،تعبیری بسیار جالب و لطف آمیز و عنایت فوق تصوّر را نشان می دهد که خداوند درباره ابرار ابراز می فرماید.لطف و عنایت عالی تر این که:”پروردگارشان به آن ها شراب طهور می نوشاند(3)

جلال و مکرمت ابرار تا آنجا می رسد که ذات اقدس حق خودش ساقی آن ها می شود و با دست اکرام و اِنعام خویش از جام شراب طهور ،آن ها را سیراب می سازد.

در حدیثی از امام صادق(ع)آمده است که:”با آن نوشیدنی،قلب و جان آن ها را از هرچه غیرخداست تطهیر می کند و جز حبّ خدا و جمال اعلاء ، چیزی درجانشان نمی ماند(4)

منابع
1-سوره انسان آیه 5 و 6
2- سوره انسان آیه 11
3-همان آیه 21
4-تفسیر مجمع البیان،سوره هل اتی.

آیت الله سید محمد ضیاء آبادی

نوشته‌های مرتبط

شرح زیارت جامعه کبیره جلسه دوازدهم

Montazer

شرح زیارت جامعه کبیره جلسه ششم

Entezar

شرح زیارت جامعه کبیره جلسه سی و نهم

Entezar
بسیار خوش حال می شویم تا با ارسال نظرات ارزشمند خود مجموعه بیت ظهور را در تولید محتوای بهتر یاری نمایید.

هیچ نظری وجود ندارد