متن مهدوی

امروز در کجای کربلای مهدوی ایستاده‌ایم

داستان های امام زمان(عج)-بیت ظهور

امروز در کجای کربلای مهدوی ایستاده‌ایم؟
شباهت‌های نافرمانی از «ولی» در صدر اسلام و   قرن حاضر


برخی از مردم عادت دارند که هر چیز مهم و ارزشمند را نادیده بگیرند و در عوض به چیزهای کم اهمیّت توجّه بیشتری کنند

این نوع طرز تلقّی بی شک، خود زمینه سازِ ظلم و بی عدالتیِ هر چه بیشتر در جامعه بشری می شود وگاهی این نوع نگاه ، منجر به عدم شناخت صحیح از حجّت زمان نیز می شود که در روایات فَریقَین(شیعه و سُنّی) این بی معرفتی نسبت به ساحت مقدّس ولیّ زمان، عملی مذموم شمرده شده که عاقبتی شوم در پی خواهد داشت.

این گونه افراد، پوست حقایق را دو دستی چسبیده و مغز آن را رها ساخته اند. بهتر است بگوییم در اغلب موارد خود را به تَجاهُل و نادانی می‌زنند و بدین سبب بهانه ای به ظاهر موجّه در عدم حمایت و پشتیبانی از حق و حقیقت ارائه می دهند.
«ابن سَعد»، تاریخدان و سیره نگار شهیر قرن سوّم هجری در کتاب معروفش موسوم به: «طَبقات»، مطلبی ظریف و تاریخی را با ذکر سند و طریق خویش روایت
کرده که توجّه و دقّت در آن خالی از لطف و عبرت برای ظُرَفا و نکته سنجان و به طورکل اهل فهم و ذوقنیست.

” گویند : مردی از عبد الله پسر عُمَر پرسید : اگر کسی خون پشه بر جامه اش باشد [ از بُعد پاک یا نجس بودن] چه حکمی دارد؟ پسر عُمَر از او پرسید؟ تو اهل کجا هستی؟ آن مرد گفت : اهل عراق!

آنگاه پسر عُمَر گفت : این را نگاه کنید از من از خون پشه می پرسد حال آن که [ امام حسین(ع)] پسر  رسول خدا (ص) را به قتل رسانده اند و خودم از رسول خدا (ص) شنیدم که می فرمود : “حسن” و”حسین” (ع)دو گیاه خوشبوی من در دنیا هستند.”(1)

در حالی که خون حضرت حسین بن علی (ع)به ناحق توسط پیروان «معاویه» و فرزند بد طینت او «یزید» به زمین ریخته شده بود ، مردم بی بصیرت، خود را با عبادات بی روح و بی ولایت سرگرم ساخته بودند. اینان الحق  مصداق بارز همان مُتِنَسّکان و مُتعبّدان جاهلند.

باری مشکل اصلی در جامعه آن روز متاسّفانه در جهان قرن بیست و یکمی ما نیز جاری و ساری است و  فضایِ فکریِ امروزِ بیشترِ اهلِ اسلام نیز با دیروز  تفاوتی نمی کند.

خون های بسیاری به ناحق بر زمین ریخته و حق های فراوانی  پایمال می شود و مردم مستضعف و آسیب پذیر در سرتاسر گیتی و به خصوص در جوامع اسلامی از کوچک ترین حقوق معمولی و روز مره خود محروم هستند  با این حال عدّه ای خود را سرگرم تئوری ها ، حرف های قشنگ و پر طمطراق ، فتاوای بی فایده و مُضحک در حرمت یا حِلّیت فلان و بَهمان و اقدامات سیاسی مُزوّرانه می کنند.

جالب است خود ِعبد الله بن عُمَر با همه تعبّد و دین مداری که در تاریخ از او یاد می شود، هیچگاه به بیعت با امام زمانش یعنی امیر مومنان حضرت علیّ بن ابی طالب (ع) تن در نداد و او را درخلافت و نبردهایش یاری نکرد و بر عکس از دشمن ایشان یعنی : «معاویه» طرفداری کرد، همو که تفکّرات باطل و شیطانی اش در فرزند منفور و پلیدش به نام «یزید» ریشه دواند و آن چنان که در همه تواریخ آمده حُجّت زمان، حضرت امام حسین (ع) را ناجوانمردانه به شهادت رساند.

در حدیث شریف نبوی(ص)داریم:«من مات و لم یعرف امام زمانه مات میتة جاهلیة»(هر کس که از دنیا برود و امام زمان خود را نشناسد به مرگ دوران جاهلیّت از دنیا رفته است)

درحقیقت و بی پرده باید گفت: عبدالله این فرد مقدّس مَآب نیز مانند خیلی ها، عالم بی عمل بود و با این که از اصل حقیقت ولایت باخبر بوده، پوست را چسبیده و مغز را رها ساخته بود و اشکالی که خود بر آن شخص عراقی گرفته بود بر خودش نیز وارد و بلکه اولی تر بوده است.

از فَحوای کلام رسول الله (ص) به قطع و یقین
استفاده می شود که چنین اشخاصی در اصل اسلام نیاورده اند زیرا  روح  واقعی اسلام که همان «ولایت اهل بیت(ع)» است ، در نیافته و فقط  پوسته وکالبدی اسلامی را دریافت و درک نموده اند.

با این بیان، امروز من و شما در موضع گیری ها و جهت گیری هایمان به کدام طرف متمایلیم؟

امروز ما در کجای «کربلای مَهدَوی» ایستاده ایم؟

پی نوشت
1.ابن سعد،الطبقات الکبری،مکتبة الصدیق ،خامسة 1،ص376.

نوشته‌های مرتبط

تهدیدهای اخرالزمان قسمت اول

Montazer

مصحف فاطمه چیست

Montazer

کاره های ساده و مهمی که برای امام زمان(عج)می شود انجام داد

Entezar
بسیار خوش حال می شویم تا با ارسال نظرات ارزشمند خود مجموعه بیت ظهور را در تولید محتوای بهتر یاری نمایید.

هیچ نظری وجود ندارد